De effecten van vertraging: ‘het verbroedert toch wel een beetje’

Het was dinsdag 26 februari weer eens goed bal: vertrek je om 14:00 uur uit Utrecht Maliebaan na uren plezier in het Spoorwegmuseum, beland je in een monsterlijke seinstoring die zijn weerga niet kent. Met als gevolg: geen treinen én geen bussen. De storing is van een dermate omvang dat het ondoenlijk lijkt om bussen die kant op te sturen, aldus NS. 

Al met al ruim zeven (!) uur vertraging, want ik was pas om 21:15 uur thuis. Zonder de hulp van NS. Een vertraging als gevolg van een grote sein en wisselstoring. Volgens NS en ProRail leek de storing in eerste instantie opgelost, maar dat bleek (helaas) niet zo te zijn. Dus bleef men met man en macht verder werken.

Seinstoring

En daar sta je dan: eerst op Den Bosch, later op Best en vervolgens in Eindhoven. Het enige dat bekend is, is dat er een grote storing is. Dat de trein niet verder rijdt en iedereen vriendelijk verzocht wordt de trein te verlaten. Hoe het verder loopt, we weten het niet. 

Half vier. Station Den Bosch puilt uit. Carnavaleske mensen en forensen; alles en iedereen loopt door elkaar, bij een enkel perron ‘vermaakt’ door een soort – overigens al even carnavaleske – ‘houseband’. Ware het niet dat al die forensen ‘huiswaarts’ wilden. Vanzelfsprekend neemt een deel andere routes, maar een even zo grote hoeveelheid moet zuidwaarts. En dat gaat niet, want er is een sein- en wisselstoring. Tot zeker 17:00 uur.

Te optimistisch

Aan de centrumzijde van het station staat het vol reizigers, die zoeken naar antwoorden. Een rijtje staat er dan ook bij de ‘informatiebalie’, links van Albert Heijn (to go). Dat het allemaal niet werkt is duidelijk. Dat niemand iets weet is ook duidelijk, maar of er in ieder geval een ‘geld terug bij vertraging’ geregeld kon worden, werd op dat moment ook duidelijk. ‘Gewoon online invullen’, aldus de beste man. En toch kon ik ‘t niet laten om even te vragen ‘waarom er geen bussen ingezet konden worden’. Zijn antwoord was simpel: ‘tja, carnaval hé’.

Vijf uur ‘s-middags leek te optimistisch te zijn, want de verwachting werd alweer bijgesteld: tot zeker half zeven. Maar toen ging er toch een trein. Althans, voor zover mogelijk. Want op station Best werd er omgeroepen dat we tot nader order niet verder kunnen: ‘de deuren worden ontgrendeld zodat u de benen even kunt streken’. Waarvan gretig gebruik wordt gemaakt.

Verbroedering

En dan worden de effecten van de vertraging zichtbaar. Positieve, wel te verstaan. Want temidden van alle ellende van dien, vergeten we nog wel eens dat we niet alleen zijn. Dat wordt duidelijk zichtbaar op het perron, waar mensen buiten een sigaret opsteken of gewoon met elkaar in gesprek gaan. Gelatenheid overheerst, evenals verbroedering.

Ervaringen worden uitgewisseld. De één is ‘pas’ even onderweg, maar er zijn ook reizigers die de zeven uur op dát moment al met gemak haalden. Forensen proberen uit te zoeken of er andere manieren zijn om uit deze ‘ov-hel’ weg te komen. Soms zelfs samen. De conducteur maakte het verhaal compleet door zijn stopcontacten beschikbaar te stellen aan hen die hun mobiel moesten opladen. Omdat er nu eenmaal mensen zijn die op e-tickets reizen.

De zoektocht naar vervangend vervoer

Een tijdje later is een deel van de reizigers richting bus gegaan. Ben je wel wat langer onderweg, maar beter iets dan niets moet de gedachte geweest zijn. Onze trein rijdt tot Eindhoven om vervolgens opgeheven te worden. Welkom in epicentrum, blijkt wel in de stationstunnel, op het busstation én in de hoeveelheid horecagelegenheden: eveneens een samenkomst van carnavalsvierders, huishoudbeurs gangers en werkend volk. 

Op Twitter verschijnen er inmiddels ook berichten waarin gevraagd wordt of mensen mee kunnen of willen rijden; voor het station stroomt het inmiddels vol met vervangend vervoer. Door de mensen zelf geregeld, want het lukte NS niet om voldoende bussen beschikbaar te krijgen, bevestigt woordvoerder Anita Middelkoop ook: ‘bij een storing van zo’n grote omvang is het onmogelijk om voldoende bussen in te zetten’.

Om half 9 was ook mijn vervangend vervoer er. Thuis om 21:15 uur. Het was me het dagje wel. Een dagje Spoorwegmuseum, wel te verstaan…

Geef een reactie